อบเชยต้น
 

þس โรคท้องอืด
´
ชื่อวิทยาศาสตร์ :Cinnamomum iners Reinw. ex Blume
ชื่อสามัญ :� �Cinnamon
วงศ์ :� �Lauraceae
ชื่ออื่น : กระแจะโมง กะเชียด กะทังนั้น (ยะลา) กระดังงา (กาญจนบุรี) กะพังหัน โกเล่ เนอม้า (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) เขียด เคียด เฉียด ชะนุต้น (ภาคใต้) มหาปราบตัวผู้ อบเชย อบเชยต้น (ภาคกลาง)� ดิ๊กซี่สอ (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่) บอกคอก (ลำปาง) ฝักดาบ (พิษณุโลก) พญาปราบ (นครราชสีมา) สะวง (ปราจีนบุรี)�
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ไม้ต้น� ใบและเปลือกหอม�� ใบ เดี่ยว� เรียงตรงข้าม� เมื่อขยี้ใบจะมีกลิ่นหอม�� ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง� สีเหลืองอ่อนหรือเขียวอ่อน� เหม็น� กลีบรวมชั้นนอก 3 กลีบ� คล้ายกลีบเลี้ยง�� กลีบรวมชั้นใน 3 กลีบ� แยกกันแต่ติดตรงโคน ผลสด แก่สีม่วงดำ�
ส่วนที่ใช้ : เปลือก ใบ
สรรพคุณและวิธีใช้
  • เปลือก�
    - หอมหวาน บำรุงดวงจิต แก้อ่อนเพลัน ทำให้มีกำลัง ขับผายลม��
    - เปลือกต้ม หรือทำเป็นผง แก้โรคหนองในและแก้โทษน้ำคาวปลา
    - ใช้เป็นยานัตถุ์ แก้ปวดศีรษะ ปรุงรับประทานเป็นยาบำรุงกำลัง และปรุงเป็นยาแก้บิด และไข้สันนิบาต
  • ใบ - เป็นสมุนไพรหอม ปรุงเป็นยาหอม แก้ลมวิงเวียนและจุกเสียดแน่นและลงท้อง เป็นยาบำรุงกำลัง และบำรุงธาตุ
  • รากกับใบ - ต้มน้ำรับประทาน แก้ไข้เนื่องจากความอักเสบของสตรีที่คลอดบุตรใหม่ๆ

 

แหล่งที่มา : สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
  (4 ֧ = 1 ҷ, 1 ҷ = 15 )
ѹ 24/09/2553 15:36:37
 
 
 
 
 
หน้าแรก | เจ้าแม่กวนอิม | แนะนำวัด | ถาม-ตอบ | ชมรม ๑๐๙ วัด |